Wspomnienie o II Koncercie  fortepianowym Wojciecha Kilara…

W poprzednim spotkaniu zapowiedziałem, że będę czasem pisał o różnych ciekawych płytach ale i wydarzeniach muzycznych, w których uczestniczę czasami ze względu na to, że uwielbiam słuchać muzyki na żywo.  Żadna płyta tak naprawdę – nawet z nagraniem „live” nie zastąpi odsłuchania jakiegoś utworu na żywo. I czy to będzie rock, czy symfoniczne brzmienie orkiestry to zawsze wersja koncertowa ma w sobie tę niezwykłą moc i przekaz.

Chciałbym tym razem złożyć tylko życzenia… Byśmy otrzymali od Bożej Dzieciny łaskę spoglądania na liturgię oczyma wiary ale nie ludzi tego świata, którzy często widzą w niej tylko „jakieś czary mary”. Byśmy w procesji wejścia umieli dostrzec symbol pielgrzymującego Ludu Bożego, idącego z Chrystusem przez życie. Byśmy w znaku kapłana przewodniczącemu liturgii ujrzeli prawdziwego Chrystusa, który nas gromadzi a potem w liturgii słowa przemawia do nas w Ewangelii. Byśmy usłyszeli tego samego Chrystusa, również w słowach księdza głoszącego kazanie. Byśmy jak pasterze w małej dziecinie ujrzeli potęgę Boga, potrafili ją dostrzec w małym opłatku, na którego spoglądamy w czasie przeistoczenia a potem otrzymujemy w komunii. By nasze umiłowanie liturgii było tak wielkie, jak wiara niosących dary trzech króli. Byśmy i my potrafili zanosić nasze dary w procesji do ołtarza. By procesja do komunii nie była kolejnym udziwnieniem, do którego powoli się przyzwyczajamy, lecz znakiem naszej drogi przez życie, w czasie której posilamy się Pokarmem na Życie Wieczne. Byśmy otrzymali od nowonarodzonego Boga łaskę patrzenia z nadzieją i radością na reformy w liturgii. By nie trwożyły się nasze serca na widok zmian, lecz byśmy poprzez te zmiany mogli godniej uczestniczyć w tym cudzie, który dokonuje się codziennie na naszych oczach.

Pierwszy dzień stycznia - Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi, powszechnie: Nowy Rok. Początek nowego - ma być pełen zdrowia, pokoju, najczęściej: szczęśliwy. Co nowego jest w tym Nowym (nawiasem: w wielu miejscach 31 grudnia nazywany jest Starym) Roku, a ściślej: dniu, i gdzie w tej czasoprzestrzeni jest liturgia? Inspiracją do rozważenia stała się homilia, którą dziś usłyszałam, a która traktowała o postrzegania czasu.

Ona – wielbicielka opery. On – miłośnik rapu. Choć oboje kochają muzykę, trudno im będzie znaleźć kompromis. Pójść w jeden weekend na „Straszny dwór”, a w kolejny na House of Pain? Nazwy idealnie oddawałyby męczarnię raz jednej, raz drugiej strony. Wybrać inny, pośredni gatunek muzyczny? Ciekawe jaki… Zrezygnować w ogóle z muzyki? To jak wyrwać sobie serce. Mission impossible.